De sfeer in de groep is goed. Het programma is zeer zorgvuldig samengesteld en de leiding draagt de groep. We zijn binnen een week van bijna vreemden één geworden in spirituele verbondenheid. We zijn vandaag begonnen met de eucharistieviering inde Friezenkerk, direct naast het Sint Pietersplein. De Friezenkerk is genoemd naar de kustbewoners die destijds leefden van Duinkerken tot Dantzig. Het is vooral een pelgrimskerk maar tevens een thuiskerk voor in Rome wonende nederlandstaligen. Voorganger was de bekende priester, kunsthistoricus en tv-programmmaker Antoine Bodar. Onze eigen pastor Ad van Luijn was concelebrant. Het was een bijzondere viering. De lezingen pasten goed bij het moment. Na afloop van de viering dronken we een kopje koffie in de bovenzaal en gingen toen naar buiten voor de pauselijk zegen (Angelus gebed). Deze konden wij gadeslaan vanaf de stoep voor de Friezenkerk. De klok van de Sint Pieter sloeg 12 uur en de paus verscheen voor het open raam. Er ging een golf van enthousiasme door het publiek. Kippenvel. De woorden van de paus waren in het Italiaans, maar iedereen begreep de essentie.
Na de heerlijke en gezellige lunch bereidden wij ons voor op het hoogtepunt van onze bedevaart: de processie naar de heilige deur en het passeren daarvan. Pastor Van Luijn legde ons uit dat het passeren van de deur ervaren mag worden als een aanraking van God. De processie van de Engelenburcht tot in de Sint Pieter verliep perfect dankzij het grote aantal vrijwilligers. Nico droeg op waardige wijze het kruis. Het raakte ons hoe hij dat deed. Wij volgden al zingend en biddend het kruis. De passage van de deur was een intens moment. Het meest essentiele van de bedevaart. Dankbaarheid en vreugde. We vervolgden onze weg door de Sint Pieter naar het graf van Petrus. Hier beleefde wij een kort moment van stilte en ontvingen wij de zegen van pastor Van Luijn. Diep onder de indruk verlieten wij na een moment van meditatieve stilte de Sint Pieter.
Nicolet en Wijnand Hijkoop