Op zaterdag 22 november, de feestdag van de H. Cecilia, werd het bedevaartseizoen van de Westlandse Bedevaarten met een gezellige en drukbezochte bijeenkomst afgesloten. De rode draad van deze bijeenkomst was: 'wat neem je mee uit een bedevaart?'
Het was een gezellige boel. Met een glaasje en een hapje werd er veel bijgepraat en mooie herinneringen met elkaar gedeeld. Twee pelgrims trokken de stoute schoenen aan en lieten zich interviewen om zo voor het voetlicht te krijgen wat een bedevaart met hen doet. En al denk je dat je de mensen kent, toch hoor je met zo'n spontaan gesprekje weer nieuwe dingen.
Bij de opening van deze bijeenkomst hield de voorzitter een kort woordje: dank aan alle pelgrims voor hun deelname maar even zo goed een dankjewel aan alle vrijwilligers die de bedevaarten ook dit jaar mogelijk gemaakt hebben. En wie onze voorzitter kent, weet dat hij altijd een toepasselijke tekst, gebed of gedicht bij zich heeft om een bijeenkomst van de Westlandse Bedevaarten op gepaste wijze te open. Lees maar mee....
Tekst gevonden in de oude St.Pauluskerk te Baltimore, gedateerd 1692
Wees kalm temidden van het lawaai en haast en bedenk
welk een vrede er in stilte kan heersen.
Sta op goede voet met alle mensen, zonder jezelf geweld aan te doen.
Zeg je waarheid rustig en duidelijk en luister naar anderen: ook zij vertellen hun verhaal.
Mijd luidruchtige en agressieve mensen: zij belasten de geest.
Wanneer je je met anderen vergelijkt,
zou je ijdel en verbitterd kunnen worden,
want er zullen altijd kleinere en grotere mensen zijn dan je zelf bent.
Geniet zowel van wat je hebt bereikt als van je plannen.
Blijf belangstelling hebben voor je werk, hoe nederig dat ook moge zijn:
het is een werkelijk bezit in het veranderlijk fortuin van de tijd.
Betracht voorzichtigheid bij het zaken doen,
want de wereld is vol bedrog.
Maar laat dit je niet verbinden voor de bestaande deugd:
veel mensen streven hoge idealen na
en overal is het leven vol heldendom.
Wees jezelf. Veins vooral geen genegenheid.
Maar wees evenmin cynisch over de liefde,
want bij alle dorheid en ontevredenheid is zij eeuwig als het gras.
Volg de loop der jaren met gratie,
verlang niet naar een tijd die achter je ligt.
Kweek geestkracht aan om bij onverwachte tegenslag beschermd te zijn. Maar verdriet jezelf niet met spookbeelden.
Vele angsten worden uit vermoeidheid en eenzaamheid geboren.
Leg jezelf een gezonde discipline op, maar wees daarbij lief voor jezelf.
Je bent een kind van het heelal,
niet minder dan de bomen en de sterren.
Je hebt het recht hier te zijn en ook al is het je al of niet duidelijk, toch ontvouwt het heelal zich zoals het zich ontvouwt en zo is het goed.
Heb daarom vrede met God, hoe je ook denkt dat Hij moge zijn.
Wat je werk en aspiraties ook mogen zijn:
houd vrede met je ziel in de lawaaierige verwarring van het leven.
Met al zijn klatergoud, somberheid en vervlogen dromen,
is dit nog steeds een prachtige wereld.